23 December 2008

Update na operatie

Inmiddels zijn we anderhalve week na Nica haar operatie.
Vlak erna werd ze vreselijk verkouden, maar voor het eerst hoorden we haar snuiten!!
Ik kan niet anders zeggen dat het super goed gaat, ze praat véél meer, zegt de woorden goed na, verstaat ons beter, is héérlijk dwars soms wink
Ook slaapt ze veel rustiger, voorheen werd ze bijna elke avond wel eens huilend wakker. Nu slaapt ze al een week de hele nacht door, heel rustig en ook ademt ze veel rustiger!
Kortom, het gaat hier super, we zijn blij dat we toch deze stap genomen hebben, het lijkt erop dat het Nica nu al veel meer rust geeft.


O ja…........iedereen die op Nica heeft gestemd, super bedankt voor jullie stemmen!!
Nica heeft gewonnen en binnenkort ontvangen we de winnende foto op canvas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Geplaatst door Gemm@ op 23-12-2008 om 03:17 PM
Nica's ontwikkeling • (1) Reacties • (0) TrackbacksLink

17 December 2008

Stem op Nica!!

Nog tot 22 december kan er gestemt worden op onze mooie meid.
Als ze wint krijgen we de de foto op canvas kado!! En dat willen we natuurlijk dolgraag!
Dus iedereen die dit leest, even op de link klikken, Nica er uitpikken en stemmen maar!!!

Stem op Nica!!

Thanks!!!

Geplaatst door Gemm@ op 17-12-2008 om 08:13 PM
Nica's ontwikkeling • (1) Reacties • (0) TrackbacksLink

12 December 2008

Nica haar eerste operatie…

Vandaag was het dan zover….Nica werd op de OK verwacht.
Om 6 uur vanmorgen ging onze wekker, snel douchen, aankleden en eten en vlak voordat we in de auto stapten hebben we Nica pas wakker gemaakt.
Even een schone luier en ze had van het ziekenhuis al een paracetamol mee gekregen die we moesten inbrengen voordat we weg gingen.
Nica was de vrolijkheid zelve en vond het allemaal wel spannend. Met ‘nijne’ onder de ene arm en haar trolley aan haar hand liep ze vol goede moed het ziekenhuis in.
Ze kreeg gelijk een bedje en mocht haar pyama aandoen, dat was makkelijk want die was niet uit gegaan!
Toen nog een drankje tegen de slijmvorming en haar temperatuur werd gemeten, Nica vond het wel prima, dat hoge bed was natuurlijk super stoer!
Als eerste werden wij naar boven gebracht, Nica zittend op haar rijdende bed. Bij de deur voor de OK kreeg papa nog een dikke knuffel want ze had zelf besloten dat mama mee mocht naar binnen.
Mama werd in een mooi groen pak gehezen en kreeg sloffen aan en een muts op, geen gezicht natuurlijk wink
En toen moesten we wachten…..en meer wachten…....en nog langer wachten. In de planning was iets niet goed gegaan en dus mocht een ander meisje eerst, tussendoor kwam nog een hard puffende vrouw met een enorme buik en een hele onzekere aanstaande papa, dus wij konden wel raden wat die daar gingen doen!
En toen was eindelijk Nica aan de beurt, ze had keurig gewacht in haar bedje en nu mocht ik haar naar binnen dragen, dat was even spannend zeg!
Ze moest op een operatietafel gaan liggen en kreeg ook een muts op en een lekkere warme deken, want op de OK is het erg koud. Keurig ging ze liggen en toen kwam het kapje. We hadden thuis een beetje geoefend en dat heeft blijkbaar goed geholpen want ze bleef keurig liggen en langzaam viel ze in slaap, nog één keer deed ze haar oogjes open en keek me aan. Met een “Je bent een kanjer wijfie, ga maar lekker slapen” vertrok ze naar dromenland.
Ik mocht naar Siemen, die al eeuwen zat te wachten in de familiekamer natuurlijk en blij was dat Nica rustig was gaan slapen. De minuten leken wel uren en ik kon alleen maar denken aan mensen die daar soms urenlang zitten te wachten totdat ze nieuws krijgen, slopende uren moeten dat zijn!
Maar gelukkig hoefden wij niet langer dan 10 minuutjes te wachten voordat we geroepen werden. Toen ik op de verkoeverkamer kwam deed ze voor het eerst weer haar oogjes open. De zuster gaf haar nog wat zuurstof maar legde toen het kapje naast haar hoofd zodat ik erbij kon. Nica keek me aan, greep het kapje, zet hem op haar mond en moppelt dromerig: “mmm lekker!”
De dames op de verkoever vonden dat zo aandoenelijk, ze hadden het ook nog nooit eerder meegemaakt dat een kind vrijwillig dat kapje weer over hun mond deden.
Alsof ze tien bier had gedronken ging ze staan, maar ze had snel in de gaten dat dát niet zo’n strak plan was en bleef toen lekker liggen terwijl we weer naar de afdeling reden.
Papa ook weer helemaal opgelucht dat zijn kleine meisje weer wakker was natuurlijk.

Op de afdeling wou ze gelijk drinken en tankte zo een hele beker leeg. Het bloeden viel reuze mee en eigenlijk wou ze wel spelen. Maar na 2 tellen lag ze alweer dromerig voor zich uit te staren. Siemen is bij haar in bed gekropen en zo kwam ze lekker bij. Na een tijdje wou ze toch echt spelen, dus de duplo op bed en spelen maar, maar dat duurde maar even en toen kroop ze bij Siemen op schoot, er klonk wat gekreun en ze spuugd een hele lading oud bloed en vocht over Siemen heen. Niks aan de hand en ze knapt er gelijk van op.
Half uurtje later kruipt ze bij mij op schoot, kreunt en vlats…....daar kwam de rest!! Dus papa en mama vies, maar Nica vroeg gelijk om een ijsje grin
Daarna niks meer aan de hand, ze speelde, sprong en kletste er vrolijk op los en dus kregen wij al snel toestemming om lekker naar huis te gaan.

Thuis lag er een heel lief kaartje in de bus en een mooi boek van Dikkie Dik van de Familie Duijnker, echt heel lief jongens!!
Ze at twee rijstwafels, dronk een beker anijsmelk en vroeg om nog een broodje, dus blijkbaar had ze berehonger wink  Nu ligt ze net als altijd in bed en net als altijd is ze van alles aan het doen behalve slapen. Volgens mij gaat het dus wel goed met onze kleine kanjer!!

Nu maar hopen dat alles snel resultaat heeft en ze geen last meer heeft van die vervelende oren!

Geplaatst door Gemm@ op 12-12-2008 om 12:11 PM
Nica's ontwikkeling • (2) Reacties • (0) TrackbacksLink

06 December 2008

Een herinnering…

Vandaag, 6 december was de uitgerekende dag van mijn zwangerschap die ik niet af mocht maken.
Ondanks een hele leuke, gezellige dag vraag je je toch even af hoe het ook had kunnen zijn, zouden we al met z’n viertjes zijn of zaten we nog in spanning?
Zou het een broertje of zusje geweest zijn en zou het op Nica lijken?
Op al die vragen krijgen we geen antwoord, toevallig vandaag kwam ik dit gedicht tegen en ik vond het zo toepasselijk…..


Ik heb gezongen toen ik hoorde,
dat ik je dragen mocht mijn kind..
totdat een zwaard mijn ziel doorboorde,
en lossneed wat ik had bemind..

Langzaam valt alles stil,
de leegte komt over me heen..
Wat ik nooit meer meemaken wil,
slaat op me neer als een steen..

ik moet een kindje missen,
het ging verkeerd..
Waarom? Daar kan ik alleen nog maar naar gissen,
Hier is geen reden voor wat iedereen ook beweerd..

Ik bleek even zwanger te zijn,
De test zei positief..
Ook al was het met 8 weken nog zo klein,
dit kindje was ons toch al lief..


We kijken optimistisch de toekomst in, voor ons ligt nog een hele weg en ook voor Nica staat daar vast wel een broertje of zusje te wachten!

Geplaatst door Gemm@ op 06-12-2008 om 09:20 PM
Ons gezinnetje • (4) Reacties • (1) TrackbacksLink

Pagina 1 van de 1 pagina's