13 August 2010

Foto’s

Even een portie nieuwe foto’s!

Met Rody gaat het super, de hechtingen vallen er uit, hij gaat inmiddels zelf zitten en kletst er vrolijk op los! Silvijn kan kruipen en heeft er weer een tandje bij. Nica is zo lief voor haar broertjes, smeert zelf haar brood en maakt zelf speelafspraakjes met vriendinnetjes. Kortom alles is weer normaal;-)

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Geplaatst door Gemm@ op 13-08-2010 om 03:59 PM
Ons gezinnetje • (0) Reacties • (1) TrackbacksLink

08 August 2010

De boys alweer 1 jaar!!

Gisteren hebben we het eerste levensjaar van onze knullen afgesloten, de echte babytijd, de spanning rondom de operatie en voor Rody de borstvoedingsperiode.
Ze zijn nu echt baby-af en een nieuwe fase breekt aan.
Het is allemaal een beetje onvoorstelbaar, het is zo ontzettend snel gegaan en er is zoveel gebeurd het afgelopen jaar. Het was vooral een heftig en pittig jaar, maar we hebben ook ontzettend genoten van ons gezinnetje.
Het begon allemaal op 7 augustus 2009, midden in de nacht. Vanuit het niets braken mijn vliezen en 3 uurtjes later waren we ouders van een tweeling, een premature tweeling, dus ze moesten nog 2 weekjes in het ziekenhuis blijven.
Voor Nica werd gezorgd en wij hebben de tijd genomen om te wennen aan de kleine mannetjes, om naar hun geluidjes te luisteren, om hun geurtje op te snuiven en om zoveel mogelijk voor ze te zorgen op de momenten dat we bij ze waren. Het was heel raar om thuis te komen terwijl de jongens nog moesten blijven, maar ik kijk er met zoveel liefde en geluk op terug. De warme zomeravonden brachten wij door op de neonatologie in het Flevoziekenhuis, hangend in een tuinstoel, elk met een uk van nog geen 2,5/ 3 kilo en met het gegein van de verpleging op de achtergrond.
We hoefden ons weinig zorgen te maken over het welzijn van de jongetjes, er werd heel goed voor ze gezorgd en qua gezondheid deden ze het prima. Rody hield nog enige tijd dipjes in zijn hartslag, maar mocht na 2 weekjes toch net als zijn broer mee naar huis.
En toen begon het leven met 3 kinderen. Siemen had nog 2 weken vrij en we hebben ontzettend genoten van de uurtjes samen. Lekker gewandeld met de jongetjes in de kinderwagenbak en Nica voorop de wagen. Silvijn & Rody sliepen veel en dronken keurig om de 3-4 uur. Al snel konden de flessen de kast in en de kolf terug gebracht, want het bleken natuurtalentjes aan de borst, tot grote vreugde van mama!
Na een paar weken loste de roze wolk langzaamaan op. De jongens werden onrustiger, sliepen slechter en wouden om de 2 uur aan de borst. Wat we ook probeerden, het hielp slechts tijdelijk of beperkt.
Zo ging ik elke week met ze naar de osteopaat, werden ze ingebakerd, voerden we Rust en Regelmaat in, at en dronk ik een tijdlang geen zuivelproducten en gaven we ze johannesbroodpitmeel voor en na de voeding. Helaas was dat allemaal niet voldoende, ze bleven maar ontzettend veel spugen en drinken en spugen en drinken, de wasmachine draaiden overuren, net als mijn borsten.
Zo werd hier de term ‘fantoomvoeden’ ingevoerd als ik weer eens in paniek wakker werd terwijl ik dacht dat ik aan het voeden was.
Uiteindelijk bleek na een 24 uurs bepaling door middel van een soort sonde in hun slokdarm, dat ze beide last hadden van een reflux. Er werd Motilium en Losec voorgschreven en eindelijk leek de onrust iets af te nemen, ze waren toen 2 maand oud. Helaas bleek dat lang niet alles te zijn, want nog tot hun 4de maand bleven ze huilen, mopperen, onrustig slapen en veel drinken.
Ik heb vaak op het punt gestaan om te minderen met de borstvoeding, het record stond in die tijd op 30 voedingen per dag en ik had maar weinig tijd voor andere dingen, zoals onze kleine meid.
In die tijd kwamen we ook voor het eerst in het Sophia Kinderziekenhuis en werd bij Rody de diagnose trigonocephalie oftewel wigschedel gesteld. dat betekende dat hij voor zijn eerste verjaardag geopereerd zou worden. Toen leek dat nog zover weg dat ik het naast me neer heb gelegd om me er later maar eens druk om te gaan maken.
Na ruim 3,5 maand kwam er hier weer iets van rust terug in huis, ineens dronken de jongens in een soort van ritme, sliepen ze op redelijk vaste tijden en begonnen ze wat meer te ondekken.
Ze waren nog steeds erg gereserveerd naar andere mensen toe, maar hier in hun eigen veilige sfeertje zagen we twee lachende, open jongetjes die ook wel van een grapje hielden.
Het doorslapen heeft nog lang op zich laten wachten dus de nachten bleven vermoeiend, maar een paar lachende mannetjes maakten een hoop weer goed.
We merkten al snel dat het 2 totaal verschillende kereltjes waren. Rody de denker en Silvijn de doener. Ze mogen dan 1 eiig zijn, er zaten wel duidelijk verschillen in karakter.
Na 6 maanden volledige borstvoeding mochten ze dan ook eens ‘echt’ eten. Al vrij snel aten ze redelijk veel vaste voeding en werd het spugen eindelijk minder. Vanaf die tijd werd het elke maand een stukje makkelijker. Rody bleef het lachebekkie, die wond iedereen om zijn vinger en was dol op knuffelen. Silvijn was de serieuze van het stel, maar kon zich weer een stuk beter zelf vermaken.
Qua motorische ontwikkeling bleef Rody zo’n twee weken achter lopen op Silvijn, maar uiteindelijk kwam hij er ook wel. Net als Nica zijn het niet de vlotste kinderen qua grove motoriek maar een kei in de fijnere motoriek. Kleine dingetjes pakken tussen duim en wijgvinger, zelf broodje eten en het ruimtelijk inzicht werden in razend tempo ontwikkeld.
Toen ze 8 maanden waren zijn we voor het eerst met z’n allen een weekje op vakantie geweest. In een kindervilla van Landal hebben we een heerlijke, rustige week beleefd en onwijs genoten van Nica, Silvijn en Rody en daar is het doorslapen begonnen, wat een heerlijkheid!!
Daarna ging Nica ineens elke dag naar school en kwam er een echt ritme in de dag. Nu moesten we op tijd opstaan, snel naar school, fruithap, naar bed, weer naar school, broodje eten, borstvoeding geven, weer naar school, snel naar bed, wakker worden en hupsakee de wagen in om Nica weer te halen. Het was even wennen maar ook wel heel fijn, de jongens deden het er prima op en ons meisje was er ook zo aan toe, die vond het fantastisch op school!!
In Juni zijn we 2 weken naar wederom een Landal park geweest en dat was een echte vakantie, we hadden fantastisch weer, we hebben lekker gefietst en leuke dingen gedaan. ‘s Avonds als de kindjes in bed lagen hingen wij languit op de bank voor het WK voetbal. Familie en vrienden kwamen een dagje langs en verder was het vooral luieren!
Eén van de laatste dagen van de vakantie hoorden we dan eindelijk de datum van Rody’s operatie en daarna kwam alles in een stroomversnelling.
Voor we het wisten was het al zover en moest ons kleine ventje onder het mes.
Gelukkig is alles goed gegaan en hersteld hij ongelooflijk snel. Inmiddels is het 12 dagen geleden maar dat zou je niet zeggen als je naar Rody kijkt. De bikkel speelt, lacht en kletst er weer vrolijk op los.
Zijn oogjes zijn nog steeds wat gezwollen en hij is nog vreselijk bleek. Daarnaast is hij nu ook niet helemaal fit en eet hij slecht, maar een flesje pap gaat er altijd wel in gelukkig.
We hebben het idee dat zijn hechtingen nu wat beginnen te jeuken, want hij is erg mopperig soms, maar buiten dat om moeten we vooral alles doen wat we anders ook doen want hij geeft duidelijk aan dat hij zich daar het prettigst bij voelt.

Gisteren hebben we dus dit eerste jaar afgesloten samen met familie en onze beste vrienden Willem & Olga, alhoewel we die bijna ook beschouwen als familie. Zij waren er vrijwel als eerste bij toen de tweeling geboren was, waren er voor ons tijdens de operatie en zagen Rody vervolgens als eerste op de IC, kortom ze zijn er als we ze nodig hebben!! Bedankt jongens! Gewoon voor het feit dat jullie er zijn!
Maar ook onze familie, die Nica zo liefdevol op hebben gevangen het afgelopen jaar, ons hebben gesteund tijdens moeilijke momenten en een luisterend oor boden als het nodig was! Iedereen ontzettend bedankt voor alles!!
En als ik dan toch bezig ben wil ik iedereen bedanken die zo ontzettend met ons meeleefden het afgelopen jaar, maar met name tijdens de o zo zware operatieweek, alle lieve reactie die we hier en via hyves en kaartjes ontvingen. Wat een ontzettend fijn gevoel is het toch om te weten dat er mensen meeleven en waar je je verhaal aan kwijt kunt. Sommige mensen kennen we in ‘real life’, sommige hebben we nog nooit ontmoet maar schreven zulke lieve woorden om ons een hart onder de riem te steken, geweldig! Mensen bedankt!!

De slingers blijven nog even hangen, het mag even wat langer duren, dit feestje. Dus als er mensen de komende week zin hebben om het nieuwe koppie van Rody te komen bekijken, een verjaardagsknuffel aan de jongens willen geven, een kletspraatje met Nica willen houden of gewoon even een bakkie willen komen doen, schroom dan niet en laat het even weten!

Tot zover mijn relaas, het was een mooi, ontroerende, emotioneel, gezellig, verrasend en liefdevol eerste jaar, op naar het volgende feest!!

Hun verjaardagskado van ons; een zelfgemaakte speelkubus!
image

image

image

image

‘Taartje’ eten…
image

image

De jongens kregen Nijntje op dvd, maar wie vonden het het leukste??? grin
image

Onze kanjer, 11 dagen na de operatie!
image

Geplaatst door Gemm@ op 08-08-2010 om 06:46 PM
Ons gezinnetje • (3) Reacties • (0) TrackbacksLink

02 August 2010

Langzaam komt onze Rody weer tevoorschijn!

Het is alweer een week geleden dat we voor de opname in het ziekenhuis zaten en voor de laatste keer de ‘gelukspunt’ van Rody konden zoenen en knuffelen.
Aan de ene kant kan ik me bijna niet meer voorstellen dat hij een wigschedeltje had, aan de andere kant ben ik nog helemaal niet gewend aan zijn nieuwe ronde hoofdje.

Vannacht hadden we een onrustige nacht, nee Rody sliep héérlijk, maar zijn grote broer was erg zielig. Waarschijnlijk moet ook hij nog het één en ander verwerken, of zou het zo’n unieke tweeling-eigenschap zijn dat hij de pijn voelt terwijl Rody de operatie heeft ondergaan? Wat het ook was, het was erg vermoeiend. Siemen en ik zijn om en om naar hem toegeweest om te troosten, maar beide hadden we moeite om onze ogen open te houden. Uiteindelijk is hij rond 4 uur in diepe slaap gevallen en werden beide jongens pas om kwart voor 8 wakker!!
Rody moet ‘s ochtends nog wel een beetje op gang komen, maar dat gaat steeds soepeler. Hij wou nog steeds niet aan de borst (jaja mama geeft nog niet helemaal op) dus kreeg hij een bordje pap.
Hij eet en drinkt verder weer prima. Op de grond spelen vindt hij het leukst als hij zit, dat snap ik wel, want Silvijn zwaait en gooit nog wel eens met speelgoed en dat voelt natuurlijk niet prettig als je dat tegen je pas geopereerde koppie aan krijgt.
Hij had vandaag weer praatjes voor tien en regelmatig trekt hij zijn clowns-gezicht.

Silvijn was vandaag ook weer super vrolijk, het is zo’n druk ventje, hij klimt en klautert overal overheen, gooit met speelgoed, doet gek als hij in de stoel zit en zwaait de hele dag. Het is soms echt een boef maar als hij lacht dan smelt ik helemaal, mijn ondeugende mannetje!

Rody’s litteken ziet er netjes uit, aan 1 kant hangt heel duidelijk een knoopje en Siemen en ik hebben beide de neiging om die eraf te knippen. Doen we natuurlijk niet hoor, wees niet bang wink
Er zitten nog wel veel bloedresten op zijn koppie, maar dat zal denk ik moeten slijten of wordt er pas afgewassen over ruim 2 weken, lekker fris dus cool hmm

Vanavond zijn de mannetjes samen in bad geweest, ze vonden het heerlijk! Voor Silvijn was het alweer veel te lang geleden want die week in het RmD huis kwam het er nou ook niet echt van.
Inmiddels liggen ze in hun bedje, Silvijn nog aan het brullen, Rody knock-out. Morgen begint het dagelijkse leven weer, Siemen moet weer aan het werk en ik ben weer alleen met de jochies. Nica blijft nog even bij Jantina, die vind het heerlijk om uit logeren te zijn volgens mij!

Alweer een beetje minder gezwollen…
image

Nee, we hebben hem geen oogschaduw opgedaan wink
image

Onze grote ondeugende boef!
image

Pret in bad!
image
image

Geplaatst door Gemm@ op 02-08-2010 om 07:00 PM
Ons gezinnetje • (3) Reacties • (0) TrackbacksLink

01 August 2010

Weer thuis; 5 dagen na de operatie

Na een lange dag wachten gisteren, mochten we toch eindelijk naar huis.

Gisterochtend werd hij nog wat knorrig wakker en wou hij helemaal niks. Zijn oogjes waren wel een stuk meer open, maar nog niet zoveel als dat ik had verwacht.
Toch hadden we goede hoop dat we naar huis mochten, hij had geen koorts, oogjes waren toch redelijk open en wij hadden er vertrouwen in om hem mee te nemen.
De eerste verwachting was dat de weekend arts tussen 10 en half 11 zou komen, toen werd het 12 uur, daarna kregen we om 12.20 uur te horen dat het nog een uur tot anderhalf uur zou duren en uiteindelijk werd het rond 4 uur.
Inmiddels was Rody flink opgeknapt, had hij zijn oogjes al best goed open en hadden we alles al ingepakt. Een uurtje later reden we dan eindelijk de parkeergarage uit en lieten we het Sophia achter ons, op weg naar Almere.

Het was heerlijk om thuis te komen, de jongens hebben nog flink gegeten en gingen toen lekker naar hun eigen bedje. Silvijn had even moeite om in slaap te komen, maar Rody was gelijk knock-out.
Ze hebben doorgeslapen tot half 6 vanmorgen, maar daarna was het toch echt gebeurd.
Rody wou wederom niet bij mij drinken. Het lijkt erop dat hij er gewoon echt klaar mee is. Ik ben er wel een beetje verdrietig van, ik had graag het jaar volgemaakt, maar vind vooral de timing niet zo fijn. Ik zit nog midden in het afscheid nemen van Rody’s oude vertrouwde koppie en nu moet ik het voeden van mijn jongste zoon ook abrupt loslaten. Ik bied het nog een paar dagen aan, maar dan zal het toch echt klaar zijn en moet ik het maar gewoon accepteren dat hij er echt klaar mee was blank stare
Silvijn drinkt overigens met alle liefde de stuwing weg, die heeft er helemaal nog niet genoeg van. Maar hij zet steeds zijn tandjes erin, dus ik denk dat mama daar straks vanzelf klaar mee is wink

Vandaag knapte Rody zienderogen op. Hij vaart er duidelijk het best bij als wij gewoon doen wat we normaal ook doen. We zijn dus al lekker naar de winkel gewandeld en Jantina en Linda en Nica kwamen vanmiddag langs wat hij ook wel heel leuk vond.
Nica was heel blij om haar broertje weer te zien, wel aandoenelijk hoor, want ze storte zich helemaal op Rody. Ze heeft het litteken uitgebreid bekeken en een dikke kus op zijn nieuwe voorhoofd gedrukt! Natuurlijk waren wij ook superblij om ons meisje weer even te zien en te knuffelen. Al is ze vanavond gelijk weer met ze meegegaan om nu nog een weekje bij Jantina te blijven logeren, ze heeft dus een heerlijke vakantie!!

Rody’s koppie is nog steeds wel opgezwollen maar al een stuk minder dan gisteren. Zijn oogleden zijn nu rood/paars en nog dik, maar hij kan alles weer helemaal goed zien. Hij speelt en tijgert weer lekker rond en eten gaat ook goed! Kortom alles gaat helemaal naar wens.

Wij zijn moe, opgelucht, verdrietig, emotioneel, blij en dan ben ik volgens mij nog wel een aantal emoties vergeten. Het heeft toch meer inpact gehad dan ik van te voren had gedacht, al was het wel heel fijn dat we ons goed voorbereid hadden, voor zover dat kon natuurlijk. Zo wisten we wat we konden verwachten en hoe we daar het beste op in konden spelen.

Nou nog even een paar foto’s en dan lekker naar bed!

Gistermiddag, nog even nijntje kijken…
image

Nica is blij om haar broertje weer te zien en kust zijn ‘nieuwe’ hoofdje!
image

Langzaam komt onze vertrouwde Rody weer terug. Gek doen met tante Linda.
image

Geplaatst door Gemm@ op 01-08-2010 om 07:11 PM
Ons gezinnetje • (3) Reacties • (0) TrackbacksLink

Pagina 1 van de 1 pagina's