29 July 2010

2de dag na OK

En weer is er een dag voorbij, ik moet elke keer 2 keer denken wat voor dag het nou eigenlijk is, de dagen gingen deze week wat raar in elkaar over.

Vandaag was een vermoeiende dag. Het is ongelooflijk uitputtend, niet eens zozeer lichamelijk, maar vooral geestelijk. Het is continue wennen aan Rody’s andere hoofdje en gedrag. Je bent je voortdurend aan het aanpassen aan hem en ondertussen moet je ook het stukje spanning van de OK nog verwerken. Ik kan er nog steeds niet aan wennen, dat hoofdje heeft vandaag zoveel verschillende vormen gehad. Eigenlijk ongelooflijk en onvoorstelbaar dat het straks weer goed komt, dat ie weer zo’n smal koppie krijgt als dat hij had!
Siemen en ik wisselen elkaar steeds af. Vannacht heb ik met Silvijn in het RmD-huis geslapen en vanmorgen vroeg zijn we richting Rody gegaan, even ontbeten en toen Silvijn weer moe begon te worden is hij met papa weer naar ‘het huis’ gegaan.
Ze kwamen rond lunchtijd weer hier zodat we gezamelijk konden eten en later ben ik weer met Silvijn terug gegaan. Nu slaap ik hier weer.
Het werkt perfect zo, we hebben allebei veel tijd voor beide jongens, maar ook om zelf even op adem te komen en een frisse neus te halen.

Rody had een goede nacht gehad. Om 12 uur moesten er nog wat controles gedaan worden en heeft Siemen hem een flesje aangeboden maar die wou hij niet. Omdat Silvijn vanmorgen alles onder gepoept had was ik wat langer onderweg en heeft Siemen hem wederom een flesje aangeboden maar ook daar moest hij niks van hebben. Maar toen kwam mama en friso kan er van alles doorheen gooien, het kan niet tippen aan mama’s eigen melk en dus dronk Rody héérlijk bij mij. Hij wou vanmorgen wat vaker aan de borst dan dat we gewend zijn en aangezien ik het nu even belangrijker vind dát hij drinkt, neem ik het maar voor lief.
Zijn hoofdje had gisteravond het toppunt qua zwelling bereikt volgens Siemen, maar vanmorgen schrok ik er nog best wel van. Het vocht zakt nu naar beneden en dus zijn het niet alleen zijn oogjes maar ook zijn wangen, oren en onderkin. Gedurende de dag zakte het steeds meer en begon je ook te zien dat hij morgen of overmorgen flink blauw gaat worden, op de plekken waar nu extreem veel vocht zit.
Hij wil veel op schoot en vooral dicht tegen je gezicht aan, ik heb een paar liedjes voor hem gezongen en dan zit hij helemaal stil en rustig te luisteren en ondertussen een beetje te friemelen aan de stofjes die hij te pakken krijgt.
Heel soms ging hij wat geluidjes maken als ik hem in zijn bedje legde en als ik héél erg veel moeite deed kwam er ook nog een klein lachje tevoorschijn, mijn held!

Vandaag kreeg hij wederom een stapel kaarten, hartstikke leuk, hij heeft beloofd om ze morgen te gaan bekijken wink

De artsen zijn allemaal ontzettend tevreden en als hij zo doorgaat mag hij zaterdag mee naar huis. Hij heeft nog steeds wel iets koorts, maar dat hoort erbij en is een gezonde reactie van het lichaam.

En toen ineens…......zat hij op schoot en keek hij me aan! Een ieniemienie spleetje was het, maar hij kon wat zien!!!!!!!! Siemen en ik natte oogjes natuurlijk, want even zagen we onze eigen Rody terug. Gelijk een lach zoals alleen onze kleine kanjer dat kan en mennnnnnnn wat een heerlijk gevoel was dat even. Het was van korte duur want het kost natuurlijk heel veel energie, maar heel even kon hij de wereld weer zien, zijn broertje, zijn kamer en zijn papa en mama!!
Daarna was hij snel moe en na alle controles en een slokje bij mama heb ik hem in bedje gelegd, hij heeft nog even heerlijk liggen kletsen en frunniken met zijn tuttel, waarmee hij deze week wel een enorm innige band mee heeft opgebouwd en die nu zijn steun en toeverlaat is.
Zoals ik nu naar hem zit te kijken neemt de zwelling zienderogen af en verwacht ik dat hij morgen weer alles kan zien. Mijn held….mijn kanjer….wat ben ik ontzettend trots op deze knul!!!

Voor de mensen die zich zorgen maken of Silvijn wel genoeg aandacht krijgt, niet doen! Hij heeft sjans met alle verpleegkundigen en heeft nog nooit zoveel exclusieve aandacht van ons gehad als deze week wink  Op hem zijn we natuurlijk ook retetrots, want ondanks dat ook hij zijn eigen broertje niet terug kent, ook hij neemt het zoals het is en vertrouwd er blijkbaar op dat het allemaal wel weer goed komt!!

En dan onze Nica. Die is nu gezellig aan het logeren bij tante Linda. Ik begreep dat ze paardgereden heeft en nu zelf er ook eentje wil, dus beppe en opa…..koop dat stukje land achter jullie huis er maar vast bij LOL Ik begreep van Linda dat Nica heel graag naar haar broertje wil en hoe dolgraag wij ons meiske ook willen zien en knuffelen, we hebben besloten dat het nu niet verstandig is dat ze Rody zo ziet. Ze zal er alleen maar van schrikken en kan nog niet relativeren hoe het zo komt en dat het weer afzakt. Als we zaterdag thuis komen zal ze hem wel zien en dan zullen we met haar de foto’s nog wel eens bekijken, maar voor nu hoort ze alleen van Linda dat alles goed gaat met haar kleine broertje.

Nou dat was weer een heel verhaal zeg! Ik zal nog even een aantal foto’s plaatsen van onze knul.


Héérlijk!
image

Weer even helemaal baby…
image

Hoe trots kun je zijn op je kind?!
image

10.19 uur: De zwelling zakt naar beneden…
image

En zo bracht ik de hele ochtend door…
image

Papa is the best!
image

Dankzij Willem en Olga hoeft Silvijn zich ook niet zo alleen te voelen!
image

14.23 uur: Zijn voorhoofd krijgt weer een wat natuurlijkere vorm
image

18.53 uur: En dan is daar een ieniemienie klein kiertje!!!!
image

Jaaaaaaaaaa….... Rody is blij!!!
image

20.01 uur: Lekker slapen…....
image

Posted by Gemm@ on 07/29 at 07:10 PM

Pffff waarom maak je me steeds aan het janken? wink

Ben héél erg blij om Rody te zien lachen: de ouderwetse Rody-grijns! Fijn om te lezen dat het zo goed met hem gaat: dat is vast dankzij al jullie liefde!

Zet hem op kanjers!

Geplaatst door .(JavaScript must be enabled to view this email address)  on  29-07-2010  om  08:07 PM

och ventje, wat heb je een mooi bolletje gekregen!!!! maar je moet er wat voor over hebben!!!respect voor jullie alle vier!!!

Geplaatst door .(JavaScript must be enabled to view this email address)  on  30-07-2010  om  08:04 AM

“even bijlezen”, dat dacht ik. Tranen over mijn wangen, wat een dappere zoon(s) hebben jullie!! Wat een bikkel, wat een stoere knul. En wat oneerlijk, verdrietig en ‘gemeen’. Zoveel pijn en onrust voor hem. Natuurlijk is het nodig, maar wat klote (sorry!) dat het uberhaupt nodig is (want als ik een weblog graag lees vanwege de mooie kinders is het deze wel!) en dat de ingreep ook zo zwaar is!

Rody heeft zijn kracht natuurlijk niet van een vreemde, papa en mama die hebben hem dat meegegeven. Echt ontzettend veel respect voor jullie. Je moet wel, dat is ook zo, maar hoe jullie het doen: top. Zoveel liefde, wat zou de wereld glimmen als we die overal terug mogen zien!

Veel sterkte met het herstel van/voor Rody!

Groetjes Carmen

Geplaatst door .(JavaScript must be enabled to view this email address)  on  30-07-2010  om  07:06 PM


Reactie Formulier

Name:

Email:

Location:

URL:

Smileys

Onthoud mijn gegevens

Stuur me een e-mail bij nieuwe reacties?

Voer het onderstaande woord in: