De Jong Ones

Kan er echt nog meer liefde in mijn hartje?!

Een dag uit mijn perfecte leventje:

7.15 uur, de wekker gaat, Siemen komt me een kus brengen, hij gaat naar zijn werk. Ik zet de wekker op snooze en merk dat niet alleen ik wakker word van de wekker.
Binnen in me beginnen er 2 kleine mannetjes te ontwaken…..trap….schuif….schop….ik speel wat met ze….....bedenk me dat ik nu al van die kleintjes hou en fluister ze toe dat ze nog maar heel wat weken moeten blijven zitten.
Onder de douche genieten ook zij van de warme stralen want terwijl ik mijn handen op mijn buik leg merk ik dat ze al heerlijk genesteld zijn tegen mijn buikwand.
Ik droog me af en hoor zachtjes: “Mama?” uit Nica haar kamer komen. Ik doe haar deur open en zeg vrolijk:“Goedemorgen schatje, heb je lekker geslapen?” En geef mijn kleine meisje een dikke knuffel.
Ik vraag haar of ze zich vast uit wil kleden terwijl ik me aan ga kleden en een washandje voor haar pak en dat doet ze zonder te mopperen maar met al heel wat praatjes voor de vroege ochtend.
Dan staat ze voor me, haar prachtige slanke lijfje met die bijna witte krullen en felblauwe ogen. Ik was haar gezichtje, handjes en billen en leg haar kleertjes klaar. “Nee mama, zelf doen!”
Dus ik kijk rustig hoe ze zich met engelen geduld in haar kleren hijst om vol trots te laten zien hoe goed ze dat al kan!
Dan huppelen we samen naar beneden, ik ben al eerder en maak alvast een beker pap. Zonder erbij na te denken doe ik haar rietje in de beker en dan komt Nica aan: “Nee mama, dat moet jij niet doen, dat doet Nica zelluf!” Met een boos gezichtje kijkt ze me aan. “O sorry schat, dat was mama even vergeten”. Ik geef haar een beker warme pap en naai ondertussen haar broek waar een knoopje vanaf mist. Ze kwebbelt de hele tijd door over van alles en nog wat. Dan wil ze een rijstewafel: “Mama, mag ik een rijstewafel?” vraagt ze keurig. Maar het lukt haar niet om de bus te pakken.
Ik geef de hint om haar krukje te pakken en zo lukt het haar wel.
Voordat we naar school lopen zet ik de bus rijstewafels weer terug maar een plankje hoger dan waar ze vandaan kwamen. Nica ziet dit en zegt: “OO mama kan er niet bij he! Mama durft niet op het krukje, Nica wel!!” Ik moet lachen om haar kinderlogica en poets haar tandjes.
Dan wandelen we naar school.

11.30 uur, samen met de gastkindjes van vandaag en de buurvrouw lopen we weer naar school om de kids op te halen. Ze spelen buiten in de zandbak maar zodra Nica me ziet rent ze naar me toe en krijg ik een dikke knuffel. Maar niet alleen ik krijg een knuffel, ook de gastkindjes mogen niet overgeslagen worden. Ze krijgen allemaal een kus en hand in hand lopen ze richting huis.
De juf verteld nog dat Nica in haar handje is gebeten door haar vriendje, het is niet zo erg maar ze wou het toch even gezegd hebben.
Ze moeten wachten voor het oversteken en bij de busbaan trekt Nica één van de gastkindjes dan ook een stukje achteruit om uit te leggen dat ze even moet wachten, ze hangt nu al de grote zus uit!
Eenmaal over de busbaan rennen ze vooruit en al snel verdwijnen ze om de hoek het grasveld op.
Eenmaal thuis mogen ze nog even de tuin in en ga ik een broodje smeren, Nica helpt me om de bordjes naar buiten te brengen en samen zitten ze gezellig aan de picknicktafel hun broodjes en drinken te nuttigen. Wat een prachtig gezicht.
Dan is het bedtijd, terwijl ik de gastkindjes uitkleed en voorzie van een schone luier trekt Nica vast haar kleertjes uit en huppelt in haar ondergoedje door de kamer, man wat is ze dan ineens groot!
Boven brengt ze iedereen naar hun bedje om dan zelf een plas te doen op de wc.
Als iedereen ligt, ga ik nog even op haar bedje zitten en vraag hoe het was op school. Ze verteld dat haar vriendje haar gebeten heeft en dat dat niet mag. Ik vroeg of zij ook wat gedaan had en kreeg als antwoord: “Ja, met de treinbaan gespeeld, een rondje gemaakt!” Met grootse gebaren hoe groot dat rondje wel niet was. Ik vroeg wat er daarna gebeurde en ze verteld me dat de juffies haar handje onder de kraan hebben gedaan. We kletsen nog wat na over dat je niet mag bijten en ik vertel haar dat ik het heel goed van haar vind dat ze niet terug heeft gebeten. Dat mama dat echt niet wil en mama heel trots op haar is dat ze daar goed naar luistert! Met een hele voldane glimlach kruipt ze onder de wol. Ze mag van mij een boekje lezen…..
Na een half uurtje is het wel erg stil, Nica slaapt eigenlijk nooit meer dus ik ga toch even kijken, zit ze op haar potje met haar onderbroek op haar hoofd, “Jou heeft gepoept mama!!”
Ik lig ik een deuk en vraag waarom ze niet geroepen heeft. Met een verontwaardigde blik kijkt ze me aan en zegt: “Nica ging wél roepen, mama ging niet luisteren!”
Hup billen afvegen en weer in bed, ze moet nog een half uurtje blijven liggen.
Na een tijdje roep ik dat ze beneden mag komen en ze kruipt lekker naast me op de bank met een boekje, samen kletsen we wat en eten we een cakeje die ze samen met papa heeft gebakken.
Dan trekt ze haar kleren aan en wil ze naar buiten, met haar t-shirt verkeerd om wil ze al weg rennen maar ik zie het net op tijd en leg uit dat het labeltje aan de achterkant moet, “net als in mijn onderbroek he mama?” zegt mijn bijdehandje.
De hele middag speelt ze buiten, op de binnenplaats en in de zandbak.
Als alle gastkindjes zijn gehaald komt ze moe binnen, ze wil douchen en naar bed. Ik smeer een broodje (papa is niet thuis en wij doen lekker makkelijk) en gezellig komt ze naast me zitten om haar broodje op te eten. Als toetje wil ze een banaan, maar wel zonder pitjes (dus mama neemt een hap van de boven en onderkant van de banaan want daar zitten volgens Nica de pitjes)
Ik ben ondertussen wat aan het chatten als Nica me ineens roept: “Nu douchen mama!” En ze staat in haar nakie voor me, al helemaal klaar, kleren netjes op een stapeltje!
Onder de douche hoor ik haar kletsen, ze wast zelf haar haartjes en spoelt ze uit en ondertussen ruim ik de schone was op. Dan roep ik: “Nog 1 minuutje Niek!” En ze mompelt iets over ‘klaar’.
Ik doe de deur open en vraag: “Ben je al klaar?” “Neeheee, mama, nog 1 minuutje!!!!” Met een blik van: Dat zeg je zelf toch net
Na het ene minuutje draai ik de kraan dicht en geef haar een handdoek, zo goed en zo kwaad als ze kan droogt ze zich af, ik leg ondertussen haar pyama, kam en neusspray klaar en poets daarna haar tandjes.
In haar kamer knippen we nog even haar nageltjes en kam ik haar haartjes, die weer lekker fris ruiken. Ze kruipt met haar schone, naakte, perfecte lijfje tegen mijn buik en geeft haar broertjes een kusje: “ze slapen he mama, ze moeten nog groter groeien!” zegt ze met een trotse blik in haar oogjes. Ik knuffel haar nog wat steviger en vertel haar hoe trots ik op haar ben, noem alle dingen die ze vandaag heel goed heeft gedaan en dan trekt ze haar pyama aan. Ze mag kiezen of we een verhaaltje voorlezen of een liedje zingen en kiest voor het laatste. Samen zingen we liedjes over schaapjes en krokodillen. Dan wil ze Olifantje in het bos zingen, die ken ik wel dus zing mee. Maar dan komt er een moeilijke: Olifantje op de stoep! Die ken ik niet en denk stiekem ook nog dat ze dat terplekke verzint, maar als ze dan zegt dat zij hem wel kent en gaat zingen lig ik weer helemaal in een deuk! Nica zingt vol overgave: Olifantje op de stoep, sta toch niet in de hondenpoep!!
Ze vind het zelf ook nogal grappig maar ik kom er niet achter of ze dit nou op school heeft geleerd.
Dan is het tijd om te gaan slapen, na nog een stapel enorm dikke knuffels en kusjes en ik hou van jou’s loop ik de kamer uit en zeg: “Weltrusten schatje!” Met het allerliefste stemmetje hoor ik mijn kleine meisje zeggen: “Weltrusten poppie!”
En met een overgelukkig gevoel loop ik de trap af, weer een dag voorbij, ze is weer een dag ouder en wijzer en ik hou weer een dag meer van haar….....

Posted by Gemm@ on 06/23 at 06:51 PM