Een herinnering…
Vandaag, 6 december was de uitgerekende dag van mijn zwangerschap die ik niet af mocht maken.
Ondanks een hele leuke, gezellige dag vraag je je toch even af hoe het ook had kunnen zijn, zouden we al met z’n viertjes zijn of zaten we nog in spanning?
Zou het een broertje of zusje geweest zijn en zou het op Nica lijken?
Op al die vragen krijgen we geen antwoord, toevallig vandaag kwam ik dit gedicht tegen en ik vond het zo toepasselijk…..
Ik heb gezongen toen ik hoorde,
dat ik je dragen mocht mijn kind..
totdat een zwaard mijn ziel doorboorde,
en lossneed wat ik had bemind..
Langzaam valt alles stil,
de leegte komt over me heen..
Wat ik nooit meer meemaken wil,
slaat op me neer als een steen..
ik moet een kindje missen,
het ging verkeerd..
Waarom? Daar kan ik alleen nog maar naar gissen,
Hier is geen reden voor wat iedereen ook beweerd..
Ik bleek even zwanger te zijn,
De test zei positief..
Ook al was het met 8 weken nog zo klein,
dit kindje was ons toch al lief..
We kijken optimistisch de toekomst in, voor ons ligt nog een hele weg en ook voor Nica staat daar vast wel een broertje of zusje te wachten!
Geplaatst door Gemm@ op 06-12-2008 om 09:20 PM
Ons gezinnetje •
(4) Reacties •
(1) Trackbacks •
Link