09 September 2010

Heerlijk, heerlijk, heerlijk!

Even een korte update vanaf hier.

Als eerste onze Rody, wat doet het knulletje het goed!! Hij heeft zich bijna helemaal hersteld.
Hij was de eerste weken nog wat suf, beetje afwezig, niet echt de Rody die we kenden. Maar stukje bij beetje kwam de echte pretletter weer naar voren.
Hij grijpt nu nog regelmatig naar zijn hoofd, geen idee wat hij voelt maar er lijkt wel het één en ander gaande te zijn.
Zijn litteken geneest bovenop heel mooi, aan de zijkant ook hoor, maar daar is hij nog heel paars. Dat is helemaal normaal en zal na een jaar minder worden.
Met slapen hebben we helemaal geen problemen gehad, hij heeft alles weer opgepikt na de operatie en dat viel ons 100% mee.
Na de operatie heeft hij geleerd hoe hij zelf kan gaan zitten en is daar heel handig in geworden, maar verder blijft ie lekker rondtijgeren.
Maar hij mag dan niet zo’n spurt maken in zijn grove motoriek, net als Nica is hij heel behendig in de fijne motoriek. Hij heeft een geweldig concentratie vermogen en ondekt steeds weer nieuwe dingen.
Hij eet alles mee en bijna alles zelfstandig. De baby cook staat al een tijdje ongebruikt op het aanrecht en ook op de staafmixer ligt inmiddels een laag stof.
Zo gezellig is het om met die knullen aan tafel te zitten, ze moeten nog een hoop tafelmanieren leren maar ach…..who cares;-)

Silvijn is een echte dreumes. Hij is nu wel wat meer bezig met staan, zit steeds vaker en vaster op zijn knieën en ging van de week voor het eerste helemaal zelf staan in bed.
Het is wel een gefrustreerd mannetje en dat moet zijn kleine broertje vaak ontgelden. Silvijn kan ineens heel erg boos worden en beukt dan flink op Rody in met zijn hoofd. Eergisteren zette hij zelfs zijn tanden in Rody’s hoofdje, hij trilde ervan zo boos was hij. En hij heeft er geen enkele reden voor, want ze krijgen echt wel evenveel aandacht.
Silvijn heeft dan nog de mazzel dat hij nog borstvoeding krijgt en dus ‘s ochtends als iedereen nog slaapt tussen ons in komt liggen om zijn ontbijtje bij mama te nuttigen. Het is best een druk kereltje maar dan ligt hij zo heerlijk tegen mij aan te frummelen met zijn handjes en voetjes en is hij toch nog even klein.
Silvijn is ook echt een knuffelkont, in die zin lijkt Rody veel meer op Nica, dat was ook nooit echt een knuffelkind. Silvijn dus wel en die kan héérlijk tegen je aan komen kroelen, hij is veel lichamelijker ingesteld.

Ze zitten nu allebei in een sprong, want ze mopperen héél veel, huilen om de kleinste dingen, slapen moeilijk in en onrustig. Het is vreselijk vermoeiend omdat het werkelijk ‘s ochtends begint zodra ze beneden zijn en ze precies tegelijk aan mijn benen komen hangen en aandacht willen. En oo wee als ik ze beide op schoot neem, dan wordt het vechten!
Nee het is geen harmonieuze tweeling, de concurentiestrijd wordt hier al flink aangegaan, dat beloofd nog wat voor de toekomst!!
Maar ondanks al die ‘vervelende’ dingetjes vind ik dit toch zo’n ongelooflijk leuke leeftijd en fase. Ze gaan nu alles aanwijzen en hebben voor sommige dingen hun eigen woordjes. Papa, mama, dah (dank je wel, als ze iets geven), dada, bah, enz.
In bed kunnen ze dan wel weer heel goed met elkaar, daar hebben ze de grootste lol en spelen ze spelletjes samen. Geweldig om die vrolijkheid door de babyfoon te horen!!

Onze Nica doet het ook heel goed. Ze was een tijd heel moe en toen zijn we floradix gaan geven en dat gaat hartstikke goed! Het is een echte kleuter met echt kleutergedrag, ook vreselijk vermoeiend want er gaan dagen voorbij dat het de hele tijd corrigeren is. Ze luistert wel maar slaat niks op en doet het dus 2 tellen later gewoon weer. Ook eten is weer een drama. Het ontbijt schiet meestal echt niet op, maar omdat ik geen zin meer heb om ‘s ochtends gelijk al met een soort drill oefening te beginnen (Nica eet door, Nica doe je kleren aan, Nica pak je jas, enz) heb ik nu weer een flip it beker gekocht en wissel ik de pap, drinkontbijt en krentebollen maar een beetje af. Ik help haar wat sneller met het aankleden en zo houden we het een stuk gezelliger. Ze is tenslotte ook nog maar 4!
Op school heeft ze een vriendinnetje gemaakt, vanmiddag vlogen ze elkaar al om de hals toen ze weer op school kwamen en thuis is het Zoë voor en Zoë na. Hartstikke leuk dus!

Ik heb een oproepcontract getekend bij Take Good Care kraamzorg en heb heel veel zin om aan de slag te gaan! Natuurlijk is het hartstikke spannend want ik moet er helemaal weer even inkomen, maar wat is er nou mooier werk dan getuige te zijn bij de geboorte van een baby, of mensen op weg te helpen in die eerste spannende, onwennige dagen na de bevalling. Nee ik denk dat het helemaal goed gaat komen!
En om zelf nog wat ‘vrijheid’ terug te krijgen gaan de jongens vanaf volgende week 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf. 1 Dag daarvan zal ik oproepbaar zijn en de andere dag reserveer ik voor de boodschappen, huishouden en extra 1 op 1 aandacht voor Nica!
Vandaag mochten de mannen al gaan wennen en dus haalde ik Nica alleen op de fiets van school, ‘t meisje was zoooo blij!! We hebben eerste verse broodjes gehaald bij de winkel en chocomelk en toen heerlijk rustig gelunchd thuis. Nica gaf duidelijk aan dat ze er enorm van genoot en dat doet me goed!
Binnenkort heeft ze een studiedag op de dag dat de jongens naar de creche zijn, dan gaan we er een dagje op uit. Ik weet nog niet wat maar de hele dag krijgt onze princes de aandacht die ze wil. Dat heeft ze verdient!!

Kortom alles gaat hier lekker!! We genieten van ons gezin waar we zo ontzettend trots op zijn!

image

image

image

image

image

Geplaatst door Gemm@ op 09-09-2010 om 07:17 PM
Ons gezinnetje • (0) Reacties • (0) TrackbacksLink

Pagina 1 van de 1 pagina's